قصه عشق

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خاطرات

 

 باز در چهره خاموش خیال
خنده زد چشم گناه آموزت
باز من ماندم و در غربت دل
 حسرت بوسه هستی سوزت
باز من ماندم و یک مشت هوس
باز من ماندم و یک مشت امید
یاد آن پرتو سوزنده عشق
 که ز چشمت به دل من تابید
باز در خلوت من دست خیال
صورت شاد ترا نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ریخت
در نگاهت عطش طوفان بود
یاد آن شب که ترا دیدم و گفت
 دل من با دلت افسانه عشق
چشم من دید در آن چشم سیاه
نگهی تشنه و دیوانه عشق
یاد آن بوسه که هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
 یاد آن خنده بیرنگ و خموش
 که سراپای وجودم را سوخت
رفتی و در دل من ماند به جای
عشقی آلوده به نومیدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشک
حسرتی یخ زده در خنده سرد
آه اگر باز بسویم ایی
دیگر از کف ندهم آسانت
ترسم این شعله سوزنده عشق
آخر آتش فکند بر جانت
 

فروغ فرخـــــــــزاد                  

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم مرداد 1387ساعت 1:45 توسط زهرا| |

ســــــــــلام  ســــــــــلام

 

بچه ها بازم تولد ، اونم تولد کی تولــــــد خودم « زهرا جون »

 

البته من دیروز تولدم بود یعنی ۱۳ بهمن ( ۱۳/۱۱/۱۳۶۶)

 

شرمنده  که نتونستم دیروز آپ کنم آخه دوستام اومدن خونه

 

دیگه وقت نکردم آپ کنم

 

 

همانگونه که عشق با اشک سخن میگوید ،

 

                       به همان گونه عشق بدون معرفت

 

                                                     و معرفت بدون عمل

 

                                                                       هیچ ارزشی ندارد

                   

                                       « دکتر علی شریعتـــــــــی »

                                                                                      

نوشته شده در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386ساعت 15:8 توسط زهرا| |

زندگی یک آواز است ، آن را بخوان

 

زندگی یک بازی است ، آن را بازی کن

 

زندگی یک مبارزه است ، با آن مقابله کن

 

زندگی یک رؤیا است ، به آن واقعیت ببخش

 

زندگی یک فداکاری است ، آن را عرضه کن

 

زندگی یک عشق است ، از آن لذت ببر !

 

                                        « سای بابا »

نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 14:9 توسط زهرا| |

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَة الْقَدْرِ ُ

  لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ*

تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ

أَمْرٍ * سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ *

******

« یا رب »

خدایا ! باز هم دعوتم کردی که بیایم و مهمانت باشم .....

من اما خجالت میکشم سر سفره ات بنشینم . مگر نه اینکه یک عمر است از این سفره نمک میخورم و نمکدان میشکنم ؟؟؟ پس چرا باز هم دعوتم میکنی ؟

راست گفته اند که : کرم پیشه ی تو / گنه پیشه ی من ....

******

تشنه ام این رمضان تشنه تر از هر رمضانی / شب قدر آمده تا قدر دل خویش بدانی

لیلة القدر عزیزی است ٬بیا دل بتکانیم / سهم ما چیست از این روزه ، همین خانه تکانی

ماه کنعان ! ندهد سلطنت مصر فریبت / تو چرا مثل پدر نیستی ای یوسف ثانی ؟! 

نیست تقصیر عصا ٬معجزه موسوی ات نیست / کاش میشد که شعیب ات بپذیرد به شبانی

بی نشانان زمین ٬زنده به گوران زمانیم / همه همسایه ی مرگیم ٬همین است نشانی

******

عطرش پیچیده ٬ میشه لمسش کرد ٬ دیدش ٬ شنیدش ٬ حضورش در همه ذره ها و لحظه ها جاری شده . روزهای دیرآشنای همیشه تازه از راه رسیده اند

هر سال روزهای رمضان که میرسند ، انگار قراره اتفاق تازه ای بیفته قراره خونه تکونی قلب و روحمون رو شروع کنیم و تازه شیم و منتظریم که بعد از سی روز و سی شب همون که بودیم ، نمونیم 

چقدر خوبه که خدا فرصت خوب بودن رو به ما میده . این فرصت رو از دست ندیم . این بار اما نمکدون نشکنیم ....!!!

******

دعوتتون رو به ضیافت الهی تبریک میگم . ما رو هم از یاد نبرید. بیاین حالا که داریم وارد ضیافت مهر میشیم ، با دلی خالی از کینه و قهر این کار رو بکنیم . اگر با کسی خصومت یا مشکلی داریم ، ببخشیم.

چطور از خدا انتظار ببخشش همه گناهامونو داریم ولی خودمون نمیتونیم بدی کوچک کسی رو فراموش کنیم و ببخشیم ؟؟؟

  برخي گفته اند: اين شب قدر، به روزگاران پيامبر "ص" بود، و سپس از ميان رفت. اما چنين نيست، زيرا كه همه اصحاب پيامبر و علماي اسلام معتقدند كه شب قدر، تا قيام قيامت، باقي است .

 

                                                    « بقای صفای وفای شما ، یا علی »

توجه :

بچه ها یه چیزی یادم رفت بگم کارت گرافیکم که مشکل داشت بالاخره درست شد
نوشته شده در دوشنبه نهم مهر 1386ساعت 15:17 توسط زهرا|

 سلام دوستان

 

 بچه ها فک کنم من یه مدت نتونم بیام نت

 

 آخه کارت گرافیکم سوخته

 

 می گن معطلی داره

 

 دیگه فعلا نمیتونم بیام بهتون سر بزنم

 

 یه وقت دیدی تا عید فطر هم طول کشید

 

 از الان این عید سعید رو بهتون تبریک میگم

 

 نماز و روزه هاتون هم قبول باشه

 

 راستی بچه ها من این نظر ها رو تایید نمیکنم این دوستمه که تاییدش میکنه بهتون بگم فقط

 

 میتونه تاییدش کنه هاااا

 

 یا حق

 

نوشته شده در چهارشنبه چهارم مهر 1386ساعت 16:16 توسط زهرا|

صـبـر سنگ :

 

روز اول پیش خود گفتم

دیگرش هرگز نخواهم دید

روز دوم باز گفتم

لیک با اندوه و با تردید

 

 

روز سوم هم گذشت اما

بر سر پیمان خود بودم

ظلمت زندان مرا می کُشت

باز زندانبان خود بودم

 

 

آن منٍ دیوانه ی عاصی

در درونم هایهو می کرد

مشت بر دیوارها می کوفت

روزنی را جستجو می کرد

 

 

در درونم راه می پیمود

همچو روحی در شــبســـتانی

بر درونم سایه می افکند

همچو ابری بر بیابانی

 

 

می شنیدم نیمه شب در خواب

هایهای گریه هایش را

در صدایم گوش می کردم

درد سیال صدایش را

 

 

شرمگین می خواندمش بر خویش

از چه رو بیهوده گریانی

در میان گریه می نالید

دوستش دارم، نمی دانی

........

........

........

........

........

روزها رفتند و من دیگر

خود نمی دانم کدامینم

آن من سر سخت مغرورم

یا من مغلوب دیرینم  ؟

 

 

بگذرم گر از سر پیمان

می کُشد این غم دگر بارم

می نشینم شاید او آید

عاقبت روزی به دیدارم

 

                                        «   فـــــــــــروغ فـــــــــــــــــــــــرخ زاد  »

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386ساعت 14:36 توسط زهرا| |

رفتـــــم، مرا ببــخش و مگو او وفا نداشت

راهی به جز گـــــریز برایم نمانـــــــده بود

این عشــــق آتشــــین پر از درد بی امیــــد

در وادی گنــــاه و جنــــونم کشانــــــده بود

 

 

 

رفتــــــم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را

با اشک های دیده ز لب شستـــــشو دهــــم

رفتـــــــم که ناتمام بمانم در این ســـــــرود

رفتـــــــم که با نگفته به خود آبــــــرو دهـم

 

 

 

رفتــــم مگو، مگو، که چرا رفت، ننگ بود

عشـــــــق من و نیــاز تو و سوز و سـاز ما

از پرده ی خموشی و ظلمت، چو نور صبح

بیرون فتــــــــاده بود به یکـــــــباره راز ما

 

 

 

رفتم، که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لا به لای دامن شبــــــرنگ زندگـــــــی

رفتــــم، که در سیاهی یک گور بی نشــان

فارغ شوم ز کشمـــکش و جنگ زندگـــــی

 

 

 

من از دو چشم روشن و گریـــان گریختـم

از خنده های وحشــــی طوفان گـــــریختم

از بســـــتر وصال به آغوش سرد هجــــر

آزرده از ملامت وجـــــدان گـــــــــریختم

 

 

 

ای سینه در حرارت سوزان خود بســوز

دیگر سراغ شعله ی آتش ز من مگیـــــر

میخواستم که شعله شوم سرکــــشی کنــم

مرغی شدم به کنج قفـــس بسته و اسیـــر

 

 

 

روحی مشوشم که بشی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت به تلخــــی گــــــــریستم

نالان ز کرده ها و پشــــیمان ز گفتـــه ها

دیدم که لایق تو و عشــــــــق تو نیســـتم

 

              <<فــــــروغ فرخـــــــــــــــزاد>>

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 14:20 توسط زهرا| |

سلام به همه دوستان امروز سالگرد تاسیس این وبلاگه خیلی خوشحالم که تو این یکسال تونستم

حرف دلم و به راحتی توی یه جای امن بنویسم و بگم امیدوارم که تو این یکسال شما رو اذیت نکرده باشم از همه ی شما برای مهربانی و راهنمایی هاتون ممنونم و امیدوارم که در ادامه راه منو تنها

نذارید خیلی دوستون دارم .

 

 

 

 

وقتی آدم میمیره

 

 

آدم وقتی که میمیره آزاد میشه آزاد آزاد

دیگه نه از عشق خبری هست نه از غم , نه از پول و نه از ...

 

دیگه حتی مریض هم نمیشه که کسی نیاد عیادتش

دیگه غصه نداری که بری یه گوشه زانوی غم بغل کنی

 

دیگه عاشق کسی نمیشی که عاشقت نباشه

دیگه به کسی راست نمیگی که بهت دروغ بگه یا دروغ بگی که راست بشنوی

 

دیگه دلت هم واسه کسی تنگ نمیشه

دیگه غرور هم نداری که وقتی یه نفر بهت توهین کرد ناراحت بشی

 

دیگه حتی به اونایی که دوستشون داری نمیتونی بگی دوستت دارم

چیه ؟

 

ناراحت شدی ؟؟

یاد غمهات افتادی ؟؟؟

 

یا شاید گناهت ؟؟؟؟

یا دلهایی که شکستی ؟؟؟؟؟

 

اصلا میخوای بیا یه کاری بکنیم

بیا نمیریم

 

بیا زنده بمونیم و آدم باشیم .

دلهای بزرگ و احساس های بلند عشق های زیباو پر شکوه می افرینند

عشق هایی که جان دادن در کنارشان ارزویی شور انگیز است

اما کدام معشوق مخاطب راستین چنین عشقی میتواند باشد؟؟؟

این عشق ها همواره در فضای مه گون و جادویی اسطوره و افسانه سر گردانند

و در دل کلمات شعر و در حلقوم ناله های موسیقی و در روح ناپیدای هنرها

و یادر خلوت دردمند سکوت و حسرت و خیال و تنهایی چشم براه امدن کسی که

میدانند نمی اید!!!!!!!!!!!!!!!!

راستی چرا عشق ها راستند ؟ و معشوق ها دروغ؟!؟

 

 

 

بدان همواره آنکه برای رسیدن به تو از همه چیزش می گذرد روزی تنهایت خواهد گذاشت،

 

این هنجار دردناک زندگی است .

 

 صدایم خاطراتت بود ...

                       خاطراتت لحظه هایم بود ...

                                                     پس چی شد آن لحظه ها ...؟

 

 



 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 18:38 توسط زهرا| |

ســـــــلام بچـــــــه ها حالتـــــــون خوبــــــــه

 

آخ جـــــــون تولــــــد افتادین

 

اگه گفتین تولد کی ؟ به شرطی میگم که کادوتولـــــــــد یادتون نره

 

تولد دوست دوست دوست پسر داییمـــــــه  

 

حتما میخواین بگین اوهـــــــــــــــــــــــــــــــــه تولد چه کسی هم میخواد تبریک بگه !!

 

نه بابا شوخی کردم من یه پسر دایی دارم اونم کوچیکــــــه

 

 بیچاره پسر داییم دوستــــــش  کجا بود 

 

تولد دوستمـــــــه 

 

دیگه نپرسیـــــــد دوستت کیـــــــه ؟

 

یه وقت یه  فکرهای دیگــــــه نکنین     

 

بچــــــه ها بازم شوخی کردم

 

اصلا مجبورم بگــــــم دیگه ...

 

بگم حالا ...

 

آخه خجالت میکشم بگــــــم

 

گفتما........

 

تولــــــــــــد خودمـــــــــــه یه وقت کادو تولــــــد یادتــــون نره       

 

منتظـــــــر کادوهای شمـــــا دوستـــای عزیــــــز هستـــم

 

 که با نظــــــراتتون منو خوشحـــــال کنین

 

اینم کیــــــک  واســــــه  شما                                 

                                                                        

نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 11:40 توسط زهرا| |

 ســـــــــلام دوستان خسته نباشید !!

 

 بچه ها من دیگه فعلا نمیخوام آپ کنم اگه گفتین چرا؟؟؟

 

 چون من میخوام به درسام برسم و بشینم یه ذره واسه کنکور بخونم

 

  شاید خدا خواست قبول بشم

 

 دوستان واسم دعا کنید.

 

 راستی!!!!!!

 

 نکنه یه وقت منو فراموش کنینا اگه آپ کردین حتما بهم خبر بدین بهتون سر میزنم

 

  نه که دیگه برین و پیداتونم نشه

 

 فعلا خداحافظ

نوشته شده در دوشنبه یکم آبان 1385ساعت 13:20 توسط زهرا| |

زندگي دوچيز بيشتر نيست: يا مرگ آرزو ... يا آرزوي مرگ

 

 

 

نمیدانم زندگی چیست؟

 

اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام

 

اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان

 

زندگی جوشیده ام اما این نکته رافراموش نمیکنم که زندگی بی وفاست زندگی به

 

من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی

 

کنم

 

 

                                                                  

کسی معنی دل تنگی را درک می کند......که طعم وابستگی را چشیده باشد پس هیچوقت به کسی وابسته نشو............که سر انجام آن وابستگی دلتنگیست...

نوشته شده در جمعه بیست و یکم مهر 1385ساعت 14:21 توسط زهرا| |

تو میگی بارون رو دوست داری اما وقتی بارون میاد چترت رو باز میکنی

 

تو میگی باد رو دوست داری اما وقتی باد میاد پنجره ها رو میبندی

 

تو میگی آفتاب رو دوست داری اما وقتی می تابه پرده ها رو می اندازی

 

حالا فهمیدی که چرا میترسم وقتی میگی

 

            «  دوستت دارم » ؟!!

 

 

 

 

 

می پرسند که چرا دوستت دارم؟سوال بیخودی است!!!باید می پرسیدند که چرا نفس میکشم؟

نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 13:52 توسط زهرا| |

 سلام به همه ی دوستانی که با نظراتشون منو خوشحال می کنند من چند روز پیش

 

 یه چیزی بهم گفتند خیلی شوکه شدم اصلا باورم نمی شد نمی دونستم چه جوری

 

 باور کنم من یه نفر واسم یه ایمیل زده بود یه ایمیل چیه 10 ایمیل تازه تو نظرات

 

 هم واسم نظر داده بود دوست دارین برین بخونین بعد گفته بود که وبلاگ شما بین

 

 تعداد زیادی وبلاگ ایرانی انتخاب شده منم که اصلا باورنکردنی خدا می دونه که

 

 من باورکنم یا نه........

 

                                      دوستان فراموشم نکنین.

 

***

 

 

فردا ودیروز باهم دست به یکی کردند دیروز با خاطراتش مرا فریب داد و فردا با وعده هایش

 

مرا خواب کرد وقتی چشم گشودم امروزم گذشته بود.

نوشته شده در یکشنبه دوم مهر 1385ساعت 11:34 توسط زهرا| |

اگه روزی من مردم و من رو دوست داشتی

 

هر پنجشنبه به مزارم بیا

 

گل سرخی بر روی قبرم بگذار

 

تا همیشه آن گل سرخی که به تو

 

داده بودم را به یاد بیاورم

 

ولی...

 

اگه تو مردی

 

من فقط یک بار به مزارت میام

 

و آن دسته گل سفید مریم رو که با

 

خون خودم سرخ خواهم کرد

 

رو برات هدیه میارم

 

و عاشقانه در کنارت جون میدم

 

تا بدونی که هیچوقت تنها نیستی .

 

 

 

 

عاشق نبودم، عاشقم کردی                عاشق شدم رهایم کردی

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم شهریور 1385ساعت 10:51 توسط زهرا| |

*************************************************

 

    چند وقت است كه قلبم را اجاره داده ام

 

    به يك تنها به خاطر رويش

 

    بعد از او چه كسي قلب پاره شده ي مرا اجاره مي كند

 

    نه او را به هيچكس اجاره نمي دهم

 

    قلبم را به نامش مي كنم

 

    به آن كس كه بهترين است

 

 

*************************************************

 

                     « آنقدر رنج كشيدم زجهان سير شدم

 

                                                    صورتم گر چه جوان است ولي پير شدم»

 

*************************************************

 یک سخن :

 اکنون که پیش تو هستم لبخند بزن ، من طاقت اشکهای فردای تو را ندارم .

*************************************************

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور 1385ساعت 11:26 توسط زهرا| |

 

  سكوت سنگين من

                       نشانه ي عشق است

                                               آري وقتي عشق مي آيد

                                                                            زبان حرفي براي گفتن ندارد

 

  به تو دل بستن اي عاشق چه ساده است

 

                                         ز تو دل كندن اي عاشق افاده است

 

 

 

نوشته شده در شنبه چهارم شهریور 1385ساعت 15:49 توسط زهرا| |

 

از دست تو رنجيدم و چيزي نگفتم

 

با ديگرانت ديدم و چيزي نگفتم

 

كلي سفارش كرده بودي من نفهمم

 

اين نكته را فهميدم و چيزي نگفتم

 

 

 

ذهن آدم عاشق همچون تلفن است كه هميشه اشغال است

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم مرداد 1385ساعت 23:0 توسط زهرا| |

به كنار دريا رفتم و گفتم دوستي پيدا كرده ام كه تو وسعت آن را نداري.

دريا خشمگين شد و گفت:

دوست كيست؟

گفتم يار.

گفت:يارت كيست؟

گفتم عشق

گفت:چه كسي به تو محبت كرده؟

گفتم:دوستي به نام...

 

 

ببوس مرا

 

                           بكش مرا

 

                                                        اما مكن ترك مرا

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه هفدهم مرداد 1385ساعت 15:53 توسط زهرا| |

 

امیدوارم که خوشتون بیاد

 

نوشته شده در یکشنبه هشتم مرداد 1385ساعت 22:19 توسط زهرا| |

Image hosting by TinyPic

نظر یادتون نره

 

نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 20:11 توسط زهرا| |

 

نظر یادتون نره

می رسد روزی که بی من روزها را سرکنی می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی می رسد روزی که تنها در کنار عکس من نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

نوشته شده در چهارشنبه چهارم مرداد 1385ساعت 12:16 توسط زهرا| |

تو مگه قسم نخوردي دلمو تنها نذاري

روبروم نشستي اما از غريبه کم نداري

روبروي من نشستي توي چشم تو ستاره

از صداي تو شنيدم که دلت دوستم نداره

تو مگه قسم نخوردي دلمو تنها نذاري

هرگز از روز جدايي سخني به لب نياري

حالا روبروم نشستي حرف تو فقط جدايي

تو قسم نخورده بودي که يه دنيا بي وفايي

تو قسم نخورده بودي روزي عشق تو ميميره

نور يک ستاره يک شب جاي مهتاب و ميگيره

 

تو مگه قسم نخوردي ...     

 

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:29 توسط زهرا| |

 

 

دوستت داشتم ...يادت هست ؟ ...گفتم دوستت دارم ...و تو گفتي كوچكي براي دوست داشتن ....رفتم تا بزرگ شوم ...اما انقدر بزرگ شدم كه يادم رفت دوستت داشتم

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:25 توسط زهرا| |

Image hosting by TinyPic

 

گمان کردم که با من همدل و همدین و همدردی
به مردی با تو بستم ندانستم که نامردی

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:23 توسط زهرا| |

0

 

یه بار بهش گفتم:

منو دوست داری؟؟

خندید و گفت:

آره

گفتم:

مثلا چقدر؟؟

گفت:به اندازه همه ستارهای آسمون

نگاه کردم به آسمون

دیدم هوا ابریه

 

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:23 توسط زهرا| |

 

يه روز عشقت رو دزديدم

 

و براي اينكه جاش امن باشه اونو تو قلبم قايم كردم

 

ولي نمي دونستم تو

 

به خاطر اينكه عشقت رو پس بگيري

 

قلبمو ميشكني...!

 

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:19 توسط زهرا| |

گفت: مي خوام رو قلبت به يادگاري بنويسم تا هميشه برات بمونه ...

گفتم:كجا؟

گفت:رو قلبت...

گفتم:مي توني؟

گفت:آره زياد سخت نيست...

گفتم:بنويس تا براي هميشه بمونه...

يه خنجر برداشت...

گفتم:اين چيه؟

گفت:هيسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس.

ساكت شدم...

گفتم:بنويس ديگه چرا معطلي؟

خنجر رو برداشت و با قسوت تيز اون نوشت:

دوستت دارم ديوونه!!!

اون رفته خيلي وقته...كجا؟نمي دونم.

اما هنوز زخم خنجرش يادگاري رو قلبم مونده...خدايا عشقم بر گرده.

 

 

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:13 توسط زهرا| |

يه روزی عشق و ديوونگی و محبت و فضولی داشتن قايم موشک بازی ميکردن تا نوبت به ديوونگی رسيد ديونگی همه‌رو پيدا کرد اما هرچه گشت اثری از عشق نبود فضولی متوجه شد که عشق پشت يک بوته‌ي گل سرخ قايم شده و ديوونگی رو خبر کرد و ديوونگی يک خار بزرگ برداشت و در بوته‌ي گل سرخ فرو کرد صداي فرياد عشق بلند شد وقتی همه به سراغش رفتند ديدند چشمانش کور شده است و ديوونگی که خودش را مقصر ميدونست تصميم گرفت هميشه عشق را همراهی کند و از اون روز به بعد وقتی که عشق به سراغه کسی ميره چون کوره بديهيه معشوقش رو نميبينه و ديوونگی هم هميشه در کنارشه

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:8 توسط زهرا| |

 

تو را به جان هر كسي و كه دوست دارين نظر بدين.

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:4 توسط زهرا| |

نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 23:2 توسط زهرا| |